Μετά και από την εφαρμογή του Ν. 5306/2026, με τον οποίο τέθηκε σε ισχύ, από τις 8 Ιουνίου 2026, ο νέος Κώδικας Χωροταξίας και Πολεοδομίας, γνωστός ως Κώδικας «Ν. Ταγαράς» τι ισχύει για τα «τυφλά» οικόπεδα που αποκτούν πρόσβαση σε κοινόχρηστο δρόμο μέσω δουλείας διόδου. Τι πρέπει να γνωρίζουν και να κάνουν χιλιάδες ιδιοκτήτες για να αξιοποιήσουν και να διασφαλίσουν τις περιουσίες τους, και να μην παρασυρθούν από βιαστικές εντυπώσεις και πρόχειρες ερμηνείες. Καθοριστικός ο ρόλος της τεχνικής τεκμηρίωσης από μηχανικό με συνολική γνώση της πολεοδομικής νομοθεσίας και της πρακτικής εφαρμογής της.
♦ Ο νέος Κώδικας επιβεβαιώνει τι ισχύει για τα «τυφλά» οικόπεδα με δουλεία διόδου
♦ Η δουλεία διόδου δεν είναι κοινόχρηστος χώρος, αλλά μπορεί να εξασφαλίζει τη μοναδική νόμιμη πρόσβαση
♦ Οι βιαστικές ερμηνείες αγνοούν τις μεταβατικές διατάξεις, τις αλληλοσυνδέσεις και το ισχύον καθεστώς των οικισμών
♦ Οι ιδιοκτήτες πρέπει να ελέγξουν εγκαίρως τίτλους, ΦΕΚ, διαγράμματα, πλάτος διόδου και νομιμότητα του δρόμου
Μελέτη του Κώδικα Χωροταξίας – Πολεοδομίας «Ν. Ταγαράς» με προσοχή, σεβασμό στο έργο και σύνεση
Ο Νόμος 5306/2026 Κώδικας Χωροταξίας – Πολεοδομίας «Ν. Ταγαράς», είναι σε ισχύ από 8/6/2026. Τον μελετάμε συνεχώς και είμαστε σε θέση να πούμε ότι:
Όσο και να ψάξουμε θα καταλήξουμε στο γεγονός, ότι σπάνια χρειάζεται να αναζητήσουμε προγενέστερους νόμους για έλεγχο – επαλήθευση. Είναι τσεκαρισμένο, αντικαθιστά και συνήθως απλοποιεί – βελτιστοποιεί – ενοποιεί τους προγενέστερους.
Υπάρχει και το άρθρο 477 «Από την έναρξη ισχύος (8 Ιουνίου 2026) καταργούνται οι κωδικοποιημένες διατάξεις που περιλαμβάνονται στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α του νόμου». Αυτό σημαίνει και ότι, όσες διατάξεις δεν κωδικοποιήθηκαν, ισχύουν.
Επειδή κωδικοποιεί περισσότερους από 170 νόμους που συγχωνεύθηκαν σε 477 άρθρα, είναι σαφές να έχουμε πολλαπλές μεταβατικές διατάξεις, εξουσιοδοτικές διατάξεις, γενικές διατάξεις, ειδικές διατάξεις, πολλαπλούς όρους, τελικές διατάξεις, πεδία εφαρμογής και κατά περίπτωση πολλαπλούς ορισμούς καθώς και ειδικούς ορισμούς.
Ακριβώς για τους προαναφερόμενους λόγους, ισχυριζόμαστε, ότι, λίγοι ευτυχώς, βιάστηκαν πολύ στο να διατυμπανίζουν αυστηρά συμπεράσματα και άλλοι να παρασύρονται από επιχειρηματίες και σε λιγότερο από ένα μήνα από την δημοσίευση του Νόμου Ν. Ταγαρά να εκφράζουν εγγράφως συνολικά περί του νόμου «λεπτομέρειες ολόκληρου τμήματος». Η κωδικοποίηση αυτή έγινε σε πέντε συνεχή χρόνια και υπάρχουν αλληλοσυνδέσεις. Παράγραφοι διαφορετικών άρθρων, τίθενται αλλού. Πολλοί λένε υπάρχουν τα παραρτήματα Α & Β. Πράγματι, χρειάζεται όμως αλληλοσύνδεση. Αυτή επιτυγχάνεται με την ολοκλήρωση βαθιάς μελέτης, σημειώσεις … . Θέλει προσοχή, σεβασμό στο έργο και σύνεση.
Ένα απλό παράδειγμα αποτελεί το άρθρο 196 του κώδικα (εντός και εκτός). Δηλαδή έχουμε εφαρμογές, που από το παράρτημα Α, δεν καταλαβαίνεις εύκολα, περί τίνος πρόκειται, χωρίς να ψάξεις τους αντίστοιχους νόμους που κωδικοποιήθηκαν. Κοντολογίς το παράρτημα Α είναι πλήρως κατατοπιστικό, αλλά θέλει να πας στους προγενέστερους. Ενώ αντιθέτως το παράρτημα Β σε πάει ευκολότερα στο κωδικοποιημένο άρθρο. Σε κάθε όμως περίπτωση, πρέπει να ξέρεις καλά, να έχεις δουλέψει πολύ με τους προγενέστερους νόμους. Να ξέρεις πολεοδομική νομοθεσία και εκείνη περί την ιδιοκτησία.
Πρώτα ο μηχανικός αναδεικνύει και τεκμηριώνει το πολεοδομικό ζήτημα, μετά ακολουθεί η νομική επεξεργασία
Βέβαια είναι πολεοδομικός νόμος. Χρειάζεται μηχανικό και κάποιες πολλές φορές, νομικό. Οι μηχανικοί με την πρακτική μαθηματική σκέψη, αξιοποιούν τους όρους – ορολογία και ερμηνεύουν τα άρθρα, κατανοώντας πλήρως τις διατάξεις και συνδυάζουν άρθρα και νόμους. Μετά χρειάζεται, για την αξιοποίηση των δύσκολων περιπτώσεων και κυρίως για δικαστική χρήση, η νομική σκέψη. Έτσι αναπτύσσεται το νομικό σκέλος στηριζόμενο πάντα στον μηχανικό με έκθεση τεχνικού συμβούλου ή πραγματογνωμοσύνη, ή φωτοερμηνεία κ.ο.κ.
Εδώ, με όλο το σεβασμό για τη νομική επιστήμη και τους λειτουργούς της, οι πολεοδομικοί όροι, είναι ορισμοί. Αντιθέτως για τους μηχανικούς οι πολεοδομικοί όροι είναι βίωμα. Η διαφορά τεράστια και έτσι πρέπει να είναι, διακριτοί οι ρόλοι και γι’ αυτό, αποτελεσματικοί. Έτσι, θεωρείται αδιανόητη, η πορεία υπόθεσης που προχωρά με μόνο νομικό, όσες εξειδικεύσεις και αν υπάρχουν. Οι όροι για το νομικό είναι ορισμοί και πρέπει να επαληθεύονται κάθε φορά, διότι δεν υπάρχει πρακτική, δεν υπάρχει χρήση. Χωρίς πρακτική και χρήση δεν υπάρχει εμπειρία για ευελιξία χειρισμών αποτελεσματικότητας.
Συνεπώς: πολεοδομική νομοθεσία τα πρώτα μηχανικός για να αναδείξει το πρόβλημα και να διερευνήσει για λύσεις και μετά νομικός για νομική επεξεργασία και αποτέλεσμα, δικαστικά ή εξωδικαστικά.
Τι ισχύει για τα «τυφλά» οικόπεδα με δουλεία διόδου
Στο παρόν θα εξετάσουμε τα οικόπεδα εντός ορίων οικισμού που δεν έχουν πρόσωπο σε δρόμο, αλλά μέσω δουλείας διόδου έχουν πρόσβαση σε υφιστάμενο κοινόχρηστο χώρο. Πάντα σύμφωνα με την κωδικοποίηση Ν. Ταγαρά.
Η δουλεία διόδου δεν είναι κοινόχρηστος χώρος.
Η δουλεία διόδου, παραμένει ιδιωτική ιδιοκτησία εκείνου που την παραχώρησε (του ιδιοκτήτη του δουλεύοντος ακινήτου). Αποτελεί απλώς ένα εμπράγματο δικαίωμα διέλευσης (βάρος) που δίνεται σε ένα «τυφλό» ακίνητο για να έχει πρόσβαση σε κοινόχρηστο δρόμο.
Το πρόσωπο οικοπέδου σε κοινόχρηστο χώρο αποτελεί τη βασική προϋπόθεση για να είναι ένα οικόπεδο οικοδομήσιμο. Σύμφωνα με τον πάλαι ποτέ ισχύοντα «Νέο Οικοδομικό Κανονισμό (ΝΟΚ)», για να χαρακτηριστεί μια δίοδος ως νόμιμο «πρόσωπο», θα πρέπει να πληροί τις παρακάτω προδιαγραφές:
Η δίοδος ή ο κοινόχρηστος χώρος πρέπει να έχει ελάχιστο πλάτος 4 μέτρα.
Το πλάτος αυτό πρέπει να εφάπτεται καθ’ όλο το μήκος της μιας πλευράς των ορίων του οικοπέδου.
Εάν το πλάτος της υφιστάμενης διόδου είναι μικρότερο από 4 μέτρα, τότε το οικόπεδο μπορεί να καταστεί οικοδομήσιμο μόνο εφόσον τεθεί σε κοινή χρήση τμήμα του οικοπέδου, ώστε να επιτευχθεί το απαιτούμενο πλάτος.
Μια δίοδος δεν είναι πάντα κοινόχρηστος χώρος. Ο χαρακτήρας της εξαρτάται από το νομικό της καθεστώς.
♦ Θεωρείται Κοινόχρηστη εάν έχει χαρακτηριστεί επισήμως ως τέτοια από εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο πόλης, ή εάν προορίζεται από το νόμο για την εξυπηρέτηση των αναγκών του κοινού (π.χ. δημόσιος δρόμος).
♦ Θεωρείται Ιδιωτική Οδός εάν μπορεί να ανήκει σε ιδιώτες, ακόμα και αν χρησιμοποιείται για τη διέλευση πεζών ή οχημάτων. Να θυμίσουμε ότι απαγορεύεται η ιδιωτική πολεοδόμηση.
Να θυμηθούμε επίσης ότι αρχικά υπήρχε το Άρθρο 100 Νομοθετικού διατάγματος 8/73 Δουλείες επί των ακινήτωνόπου στις απαγορεύσεις της παρ. 1 ανέφερε ρητά «Της απαγορεύσεως εξαιρείται η δουλεία διόδου, εφ’ όσον αυτή αποτελεί την μοναδική προς κοινόχρηστο χώρο δίοδο οικοπέδου ή κτιρίου ή αυτοτελούς δομικά ορόφου αυτού».
Το άρθρο αυτό, καταργήθηκε με την παράγραφο 1 του άρθρου 31 του νόμου 1577/1985 (ΦΕΚ 210/Α/1985).
Μετά επανερχόμαστε και είχαμε το Άρθρο 09 Ν. 4067/2012 Δουλείες σε ακίνητα που αντικαταστάθηκε με το πανομοιότυπο άρθρο 203 του Ν. ΤΑΓΑΡΑ. Ας το δούμε:
Άρθρο 203 Δουλείες σε ακίνητα
1. Απαγορεύεται η σύσταση δουλειών, οι οποίες συνεπάγονται περιορισμό της δυνατότητας ανέγερσης ή επέκτασης κτιρίων ή εγκαταστάσεων, σύμφωνα με τις ισχύουσες πολεοδομικές διατάξεις. Από την απαγόρευση αυτή εξαιρείται η δουλεία διόδου, εφόσον αποτελεί τη μοναδική δίοδο προς κοινόχρηστο χώρο οικοπέδου ήκτιρίου ή αυτοτελούς από πλευράς δόμησης ορόφου, η οποία μπορεί να περιορίζεται στη χρήση της στάθμηςτου ισογείου. Δικαιοπραξίες που αντιβαίνουν στις διατάξεις της παραγράφου αυτής είναι απολύτως άκυρες.
2. Δουλείες που έχουν συσταθεί έως και τις 27.4.2012, ημερομηνία δημοσίευσης του Νέου Οικοδομικού Κανονισμού (ν. 4067/2012, Α’ 79, διορθ. σφαλμ. Α’ 99), δεν παρεμποδίζουν την έκδοση οικοδομικής άδειας, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις. Οι δουλείες αυτές καταργούνται κατά τη διαδικασία των επόμενων παραγράφων, αν εκδοθεί νόμιμη οικοδομική άδεια για να γίνουν στο δουλεύον ακίνητο κατασκευές ή εγκαταστάσεις που καθιστούν αδύνατη, εν όλω ή εν μέρει, την άσκηση της δουλείας. Κατ’ εξαίρεση δεν υπάγονται στην Παράγραφο αυτή η δουλεία κοινού σκελετού και η δουλεία διόδου, όπως αυτή ορίζεται στην παρ. 1. Στα νέα κτίρια πρέπει να εξασφαλίζεται η δίοδος δουλείας στο επίπεδο του εδάφους και σε ύψος χώρου κύριας χρήσης.
3. Στον δικαιούχο της καταργούμενης δουλείας καταβάλλεται αποζημίωση. Ο καθορισμός του ποσού της αποζημίωσης, ανεξάρτητα από την αξία του αντικειμένου της διαφοράς, γίνεται από το Πρωτοδικείο, στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται το δουλεύον ακίνητο που δικάζει κατά τις σχετικές διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (π.δ. 503/1985, Α’ 182), ύστερα από αίτηση του δικαιούχου της δουλείας ή εκείνου στον οποίο έχειχορηγηθεί νόμιμη οικοδομική άδεια για την εκτέλεση εργασιών ασυμβίβαστων με την άσκηση της δουλείας.
4. Η δουλεία καταργείται με την καταβολή ή την κατάθεση στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων της αποζημίωσης. Μετά από την κατάργηση επιτρέπεται να εκτελεστούν, σύμφωνα με την οικοδομική άδεια οιεργασίες τις οποίες εμπόδιζε η δουλεία.
Πιο είναι το συμπέρασμα ;
Σήμερα, οικόπεδα εντός ορίων οικισμού που έχουν πρόσβαση σε κοινόχρηστο χώρο μέσω δουλείας διόδου, είναι άρτια και οικοδομήσιμα.
Τα πολεοδομικά καθεστώτα των οικισμών και η αρτιότητα και οικοδομησιμότητα οικοπέδων
Πάμε τώρα να δούμε τα περί οικισμών.
Να θυμίσουμε π.χ. το από 24/05/1880 Βασιλικό Διάταγμα με αριθμό 22/1880 όπου φαίνεται ότι το Βασιλικό Διάταγμα που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως του Βασιλείου της Ελλάδος, είναι ο λόγος της ύπαρξης σχεδίων, οδών, στενωπών κ.λ.π. προ του έτους 1923. «… εγκρίνομεν, όπως το διάγραμμα ρυμοτομίας της πόλεως Μεθώνης προεκταθεί αρκτικώς του φρουρίου κατά τας δι΄ ερυθρού χρώματος δεικνυομένας γραμμάς εν τω δια της Ημετέρας υπογραφής περιβληθέντιδιαγράμματι …» … Βασιλεύς ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α Ο Υπουργός Εσωτερικών Α. ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΣ
Έχουμε λοιπόν, οικισμούς προ του έτους 1923, έως και αυτούς που θα οροθετηθούν με το Νέο Π.Δ. ΦΕΚ 194/Δ/15-05-2025 που ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΙ ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΝΕΑ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ & ΧΡΗΣΕΙΣ ΓΗΣ ΟΙΚΙΣΜΩΝ ΠΡΟ ΤΟΥ 1923 ΚΑΙ ΟΙΚΙΣΜΩΝ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 2.000 ΚΑΤΟΙΚΩΝ.
Ενδιαφέρον έχει και η απόφαση ΣτΕ 546/2026, η οποία ακύρωσε απόφαση Νομάρχη που αναγνώριζε ιδιωτική οδό ως προϋφιστάμενη του 1923, κρίνοντας ότι αυτή ήταν παράνομη. Ο βασικός λόγος ακύρωσης ήταν ότι η απόφαση αναγνώρισης δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ) χωρίς να είναι νομίμως δημοσιευθείσα, σύμφωνα με τη σχετική νομολογία.
Ας δούμε επίσης τι επιτρέπεται και τι όχι με το νομικό πλαίσιο :
Το άρθρο 20 παρ. 1–4 του ν.δ. 1923, όπως κωδικοποιήθηκε στον ΚΒΠΝ (Δ’ 580/1999), ορίζει δύο πράγματα ταυτόχρονα:
◊ Πρώτον, απαγορεύει τη δημιουργία κοινόχρηστων χώρων με ιδιωτική βούληση εντός σχεδίων πόλεων από την 6.1924και εφεξής.
◊ Δεύτερον, ανέχεται -κατ’ εξαίρεση- κοινόχρηστους χώρους που διαμορφώθηκαν πριν από την ημερομηνία αυτή, εφόσον η περιοχή διέθετε ήδη εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιοκατά την 6.1924.
Ένα σημείο που απαιτεί προσοχή είναι ότι η νομολογία αποκλείει ρητά τη διάταξη από περιοχές που εντάχθηκαν στο σχέδιο μετά την εν λόγω ημερομηνία. Εκεί, οι κοινόχρηστοι χώροι καθορίζονται αποκλειστικά από το ισχύον ρυμοτομικό σχέδιο, χωρίς δυνατότητα αναγνώρισης παράλληλων χώρων.
Διάγραμμα χωρίς ΦΕΚ σημαίνει αστοχία. Οι πράξεις αναγνώρισης οδών προ του 1923 εξομοιώνονται, κατά τη νομολογία, με τροποποίηση ρυμοτομικού σχεδίου. Αυτό σημαίνει ότι αποκτούν νόμιμη υπόσταση μόνο με δημοσίευση στο ΦΕΚ το κείμενο της πράξης, και το συνοδευτικό διάγραμμα (έστω σε φωτοσμίκρυνση), σύμφωνα με το άρθρο 1 του ν.δ. 3879/1958.
Στην υπόθεση ΣτΕ 546/2026, η Διοίκηση επέλεξε τον εναλλακτικό τρόπο δημοσιότητας που προβλέπει το άρθρο 22 παρ. 7 του ν. 1735/1987 (Α’195): ανάρτηση του διαγράμματος στο κτίριο της αρμόδιας Διεύθυνσης Πολεοδομίας, καταχώρηση σε μητρώο, ένθεση σε αρχείο. Το ΣτΕ επανέλαβε τη θέση του: ο τρόπος αυτός δεν είναι συνταγματικά πρόσφορος τρόπος δημοσιότητας.
Αποτέλεσμα είναι ότι η απόφαση του Νομάρχη Ανατολικής Αττικής ήταν ανυπόστατη, ακυρώθηκε αυτεπαγγέλτως, και — κρίσιμο για τα χρονοδιαγράμματα οποιασδήποτε επένδυσης — η προθεσμία για άσκηση αίτησης ακύρωσης δεν είχε αρχίσει να τρέχει ποτέ.
Στην πράξη, μια αναγνωρισμένη ιδιωτική οδός χρησιμοποιείται ως πρόσωπο οικοπέδου για τον υπολογισμό αρτιότητας, ως γραμμή αφετηρίας για τον οικοδομικό έλεγχο, ή ως βάση για τον χαρακτηρισμό ΟΤ. Εάν η αναγνωριστική πράξη είναι ανυπόστατη, όλες οι μεταγενέστερες άδειες που τη χρησιμοποιούν ως αναφορά είναι δυνητικά εκτεθειμένες.
Παρά τις εξαγγελίες για ψηφιοποίηση και ηλεκτρονική πρόσβαση στα πολεοδομικά αρχεία, η εφαρμογή του ελέγχου αυτού προσκρούει στο γεγονός ότι τα ΦΕΚ παλαιότερων δεκαετιών δεν είναι πάντα πλήρως ψηφιοποιημένα, και η απουσία ενός διαγράμματος από ένα τεύχος μπορεί να ανακαλυφθεί μόνο με φυσικό έλεγχο.
◊ Έτσι κάθε αρμόδιος μηχανικός, κάθε μελέτη εφαρμογής ή πράξη εφαρμογής σε περιοχές με οδούς που αναγνωρίστηκαν ως προ-1923, επαλήθευση της ύπαρξης του διαγράμματος στο ΦΕΚ (όχι μόνο στο μητρώο της υπηρεσίας), και
◊ τεκμηρίωση ότι η αναγνωριστική πράξη εκδόθηκε σε περιοχή με ρυμοτομικό σχέδιο κατά την 6.1924.
Για να είναι αποτελεσματικό και να καταλήξουμε στην αρτιότητα η μη, αποκλεισμένου οικοπέδου καθώς και τι υποχρεώσεις πρέπει να πληροί για να είναι άρτιο και οικοδομήσιμο με δουλεία διόδου που έχει πρόσωπο σε κοινόχρηστο χώρο, πρέπει να δούμε τα περί οικισμών της κωδικοποίησης. Συγκεκριμένα στο Άρθρο 247 Τελικές διατάξεις παρ. 2. «Μέχρι την έκδοση του ως άνω προεδρικού διατάγματος οριοθέτησης οικισμού, οι διατάξεις του παρόντος Τμήματος δεν εφαρμόζονται ευθέως από τις αρμόδιες υπηρεσίες δόμησης για την έκδοση οικοδομικών αδειών ή άλλων πράξεων που συνδέονται με την ίδρυση ή έναρξη δραστηριότητας, πλην της περ. 1 της παρ. Δ του άρθρου 242 που είναι άμεσα εφαρμοστέα.» και στη παρ. 3. «Έως την έκδοση του προεδρικού διατάγματος οριοθέτησης εκάστου οικισμού, εξακολουθούν να ισχύουν οι αντίστοιχες για κάθε είδος οικισμού διατάξεις του Κώδικα βασικής πολεοδομικής νομοθεσίας (Κ.Β.Π.Ν., π.δ. από 14/27.7.1999, Δ’ 580), καθώς και τα κατ’ ιδίαν προεδρικά διατάγματα καθορισμού ορίων, όρων και περιορισμών δόμησης, ήτοι:
α) το π.δ. της 2.3/13.3.1981 (Δ’ 138) (άρθρα 102, 103, 104, 105, 106, 107 και 108 του Κ.Β.Π.Ν.),
β) το π.δ. της 24.4/3.5.1985 (Δ’ 181) (άρθρα 85, 86 και 87 του Κ.Β.Π.Ν.),
γ) τα προεδρικά διατάγματα καθορισμού ορίων, όρων και περιορισμών δόμησης σε μη χαρακτηρισμένους παραδοσιακούς οικισμούς χωρίς εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο,
δ) ειδικά διατάγματα που καθορίζουν όρους δόμησης σε οικισμούς ή τμήματα αυτών με εγκεκριμένο σχέδιο».
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Σε οικισμό προ του 1923, οικόπεδο με πρόσβαση σε δημόσιο δρόμο μέσω δουλείας διόδου πλάτους τεσσάρων μέτρων (4,00μ.), είναι άρτιο και οικοδομήσιμο.
ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ: Επαληθεύεται εδώ και με την κωδικοποίηση Ν. Ταγαρά, αυτό που λέγαμε. Δεν ξυπνήσαμε το πρωί με χωράφι, αλλά πάλι με οικόπεδο. Αυτό θα γίνει, όταν ολοκληρωθούν οι μελέτες που ήδη τρέχουν, και που θα ακολουθήσουν τη νομιμότητα, δηλαδή : αναρτήσεις, ενστάσεις, αποφάσεις κ.λ.π. έως να γίνει ΦΕΚ. Θα χρειασθούν πολλές πολλές και πολυετείς διαδικασίες με αβέβαιο αποτέλεσμα. Έως τότε, μακάρι να ενδιαφερθούμε για την ιδιοκτησία μας και σίγουρα χαμένοι δεν θα βρεθούμε. Το Σύνταγμα μας προφυλάσσει, αρκεί να ενεργούμε όταν μας δίδεται η ευκαιρία. Το δικαίωμα υπάρχει.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ: Το παρακάτω εικονιζόμενο οικόπεδο, που βρίσκεται εντός ορίων οικισμού προ του έτους 1923, με στοιχεία 1,2,3,…47,48 που έχει δουλεία διόδου πλάτους τεσσάρων μέτρων (4,00μ.) με στοιχεία 1,49,50,51,52,35,1 είναι άρτιο και οικοδομήσιμο, διότι έχει πρόσβαση σε όλο της το πλάτος, σε δημόσιο δρόμο, μέσω δουλείας διόδου πλάτους τεσσάρων μέτρων (4,00μ.)
Υπό έκδοση το βιβλίο με τίτλο: Δουλεία επί αλλοτρίου έναντι οικονομικού ανταλλάγματος – δρόμοι – δίοδοι – στενωποί»
Το άρθρο αυτό έχει αντλήσει στοιχεία από το υπό έκδοση βιβλίο μας , των Σωτήριου Γ. Μούρκα και Κωνσταντίνου Σ. Μούρκα, με γενικό τίτλο: «Δουλεία επί αλλοτρίου έναντι οικονομικού ανταλλάγματος – δρόμοι – δίοδοι – στενωποί». Ο τόμος αυτός έχει ενσωματωμένες όλες τις διατάξεις του Κώδικα «Ν. Ταγαράς».
ΑΠΛΗ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Στους 170 νόμους που κυρώθηκαν – ενσωματώθηκαν στο Νόμο Ν. Ταγαρά, η έκφραση «ΥΠΑΙΤΙΑ ΚΑΤΑΤΜΗΣΗ» αναφερόταν σχεδόν σπανίως. Στην κωδικοποίηση Ν. Ταγαρά είναι πολλές – μα πάρα πολλές φορές, αναφερόμενη. Επαναλαμβάνουμε και εδώ, ότι όσον αφορά την «ΥΠΑΙΤΙΑ ΚΑΤΑΤΜΗΣΗ» και τον τόμο μας που κυκλοφορεί, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΠΟΤΑ μα τίποτα απολύτως. Εκείνα τα οποία ίσχυαν, εξακολουθούν να ισχύουν.
Πηγή : ecopress.gr
